A ciencia é bela

Blog personal

Noticias y comentarios personales

EN INTELIXENCIA ARTIFICIAL, O ALUMNO SUPERA AO MESTRE

Escrito por Acienciaebela 22-11-2016 en intelixencia artificial. Comentarios (0)

Un novo algoritmo intelixente, desenvolvido por investigadores da Universidade de Toronto, é capaz de aprender por si mesmo. Trátase dun sistema que aprende de humanos, abrindo novas posibilidades á intelixencia artificial en campos como o diagnóstico médico ou os vehículos autónomos.

Os responsables do desenvolvemento, explícano cun exemplo moi gráfico: "O noso smartphone pronto podería responder honestamente a preguntas do estilo de : ¿Como está o meu cabelo?" O noso algoritmo, aprendeu a diferenciar correctamente a textura do cabelo da do fondo. O que vimos é coma se un mestre ensináselle a un neno, pero logo este comezase a aprender pola súa conta.



XA É POSIBLE VER, EN 3D, COMO CRECE UN BEBE NO ÚTERO!

Escrito por Acienciaebela 22-11-2016 en embarazo 3D. Comentarios (0)

Moi pronto, os pais poderán ver como crecen os seus fillos?no ventre materno. Trátase dunha nova tecnoloxía concibida por expertos da Clínica de Diagnóstico por Imaxe, de Río de Janeiro, Brasil. Basicamente séguese un proceso no que o médico selecciona as partes do corpo que se van a reconstruír en 3-D. Unha vez que se crea un modelo tridimensional exacto, o dispositivo de realidade virtual pode ser programado para incorporar o modelo.

Unha das grandes vantaxes desta técnica é que consegue recrear o útero, o cordón umbilical, a placenta, pero tamén toda a estrutura interna do feto, incluíndo unha visión detallada do tracto respiratorio. O que pode axudar aos médicos a evaluar as anomalías.



Logran controlar o cancro de mama privando ás células cancerosas de nutrientes.

Escrito por Acienciaebela 22-11-2016 en cancro. Comentarios (0)

Os científicos comparan as células cancerosas con atletas de élite que "dependen de dietas especiais para actuar", e aseguran que do mesmo xeito que estes, o metabolismo das células tumorales tamén poida que dependan de nutrientes específicos para vivir. A investigación centrouse en identificar que nutrientes requiren as células cancerosas para desenvolverse, co fin de crear novos tratamentos contra o cancro baseados en bloquear o acceso das células aos nutrientes que necesitan para facelos "morrer de fame".

Os investigadores descubriron que as células dunha forma moi agresiva e resistente ao tratamento de cancro de mama, chamado cancro de mama tripla negativo (TNBC), morren rápidamente cando se lles priva dun nutriente clave chamado cistina. Ao examinar as causas, atoparon que esta dependencia da cistina, que é un aminoácido, débese a un mecanismo que moitos tipos de células tumorales utilizan para migrar a novas ubicaciones no corpo.

Os resultados do estudo, indican que bloquear a captación de cistina pode ser un tratamento eficaz non só do cancro de mama tripla negativo, senón doutros tipos de cancros agresivos que utilizan esta vía durante a metástasis.



I+D no novo Goberno:innovación vs estabilidade.

Escrito por Acienciaebela 20-11-2016 en novo ministerio. Comentarios (0)

El País, 14/11/2016. Diego Moñux.

"Nos últimos meses asistimos tanto á demanda de creación dun ministerio de ciencia, por parte da comunidade investigadora, como ao queixume posterior pola perda desta oportunidade no novo goberno Rajoy. Este activismo das sociedades científicas é de agradecer nunha longa campaña electoral na que, salvo excepcións como o debate da Fundación COTEC, a ciencia e a innovación quedaron relegadas do primeiro plano.

Na historia da democracia española só contamos cun ministerio para a ciencia na segunda lexislatura de Aznar (Ministerio de Ciencia e Tecnoloxía - MICYT, 2000-2004, ministra Birulés e ministros Piquei e Costa) e na segunda de Zapatero (Ministerio de Ciencia e Innovación - MICINN, 2008-2011, ministra Garmendia). Destes oito anos, só houbo un no que a política de universidades estivo integrada na ecuación: o que se corresponde coa primeira época do MICINN (2008-2009), único momento no que tivemos un verdadeiro ministerio de triángulo de coñecemento no que, con todo, algúns sectores da universidade española non parecían sentirse representados.

O MICYT pola súa banda sumou a política de telecomunicacións que volveu a Industria ata este novo Goberno, onde se eleva a rango ministerial como axenda dixital lanzando un sinal político claro e, sobre todo, integrou á maioría dos Organismos Públicos de Investigación. Unha unificación dos OPI que xa non foi revertida: mantívose primeiro no Ministerio de Educación e Ciencia e logo no MICINN, que incorporou ademais o Instituto de Saúde Carlos III. Esta herdanza integradora pasou á Secretaría de Estado de Investigación, Desenvolvemento e Innovación (SEIDI) do ministerio de Economía e Competitividade (2012-2016) e foi defendida con enerxía pola secretaria Carmen Ver. Neste sentido, o anuncio da permanencia da SEIDI no Ministerio de Economía, Industria e Competitividade, completada coa confirmación de Vela, garante a continuidade do modelo.

Nos dous casos mencionados, a posta en marcha dos ministerios específicos ha tido consecuencias positivas en termos de innovación sobre as políticas de innovación: de creatividade nas iniciativas e nos programas. Basta pensar no lanzamento da Fundación FECYT ou nos programas Ramón e Cajal e NEOTEC da época MICYT; ou lembrar os programas INNVIERTE e Severo Ochoa, a Compra Pública Innovadora ou a Lei da Ciencia, a Tecnoloxía e a Innovación da época MICINN. Doutra banda, os períodos seguintes han mostrado que a innovación política necesita estabilidade para ter impacto: os novos instrumentos resultaron efectivos tanto polo seu deseño, en moitos casos afinado cos anos, como pola continuidade das apostas e os equipos técnicos.

As políticas de ciencia e innovación son de longo prazo e a perseveranza nos programas que funcionan, máis aló do ciclo político dunha lexislatura, é tan importante como o ensaio de novas solucións. Que a arquitectura institucional da función de I+D+i da Administración Xeral do Estado cambiase seis veces en vinte anos, algo infrecuente noutros departamentos ministeriais e inimaxinable noutros países, é un síntoma de que algo falla. Por iso é tan relevante que a finais do ano pasado púidose crear a Axencia Estatal de Investigación, chamada a mellorar a xestión dos programas de financiamento, facelos máis robustos aos cambios políticos e, confiemos, desacoplarlos parcialmente dos ciclos orzamentarios."

Eu penso que é moi importante, xa que si temos n ministerio que se dedique solo a estos temas, abordaríanse temas e cuestións importantes que polo de agora quedaron no limbo. A ciencia quedaría mellor respaldada dentro do Goberno e tamén a nivel dos cidadáns. Destinar diñeiro a investigación é invertir en futuro, dado que un país sin investigación, sin sanidade e sin educación, non é un país. Os países pioneiros en investigación son países que se preocupan polo benestar e futuro dos cidadáns. Con un novo goberno que acaba de comenzar, tendríamos que "obligarlle" ós nosos dirixentes que aborden estas cuestións, as que parecen non importarlle moito.